Sport = Politiek!

Poetin, Willem Alexander.png

Sportsponsoren verenigt u! Sportjournalisten waar bent u?

Laten we niet zo naïef zijn. De internationale topsportevents zijn opnieuw verworden tot politieke PR-podia van formaat. En hoe harder we dat ontkennen, hoe harder de politici die daar ge(mis)bruik van maken, aantoonbaar groeien in populariteit. Vladimir Poetin kwam in Sotchi helemaal niet naar het Holland Heineken Huis om gezellig een biertje te drinken met onze Koning en Koningin. Hij kwam, bewapend met twee professionele camerateams, om de juiste ‘quotes’ op te halen. ’s Avonds opende het Russische nieuws met een betrokken president die Olympische kampioenen en ‘bevriende’ koningen zogenaamd kritisch interviewde over de Spelen. “Heeft u nog aanmerkingen op de organisatie?” was zijn steeds herhaalde openingsvraag. Waarna de Russische bevolking onder andere onze “Gouden medaillewinnares” Ireen Wust en Koning Willem Alexander enthousiast zagen uitleggen hoe fantastisch Rusland (Poetin dus!) de spelen had georganiseerd. Overtuigende televisie. Perfecte persoonlijke PR. Op zijn presidentiële website staat het nog steeds te lezen: “The King and Queen of the Netherlands said that the sports facilities were built to the highest standards.” 

Op 2 december 2010 maakte de FIFA de organiserende landen voor het WK van 2018 (Rusland) en 2022 (Qatar) bekend. Twee totalitaire en totaal corrupte regimes dus. De nieuwbouw en verbouw van de Russische stadions is geraamd op 17 miljard dollar. In Qatar komt het bedrag volgens deskundigen zelfs boven de 150 miljard euro uit, met name veroorzaakt door de bouw van airco-gekoelde WK-stadions. Ronduit beschamende investeringen, die maar één doel dienen: de almacht en populariteit van de leider en zijn politiek te herbevestigen. Dat is overigens niets nieuws. Tijdens het WK 1934 in Italië gebruikt Mussolini het evenement om het fascisme te promoten. De Italiaanse voetballers brengen openlijk de fascistengroet voor aanvang van de wedstrijd. In 1936 misbruikt Hitler de “Nazigames” om de grootsheid van (het te nog te vormen) Duitse rijk, en door het IOC gelegitimeerd, wereldwijd te presenteren. Het IOC roemde de spelen in Berlijn vanwege het tonen van een waarachtig nationaal belang in de olympische geest. De rest is geschiedenis. Laten we er vooral van leren. Het IOC onder voorzitter Bach, lijkt dat nu te doen. De FIFA van Blatter helaas niet.

Maar de voetballers die in 2018 en 2022 hopen te scoren, hebben met de huidige toewijzingen niets van doen. Waren in 2010 nog kind. Trainen hun hele jeugd voor dat ene moment. Van hen mag en kan niet gevraagd worden om een politiek statement te maken. Voor landen is dat eveneens lastig, zo leert ons de geschiedenis. Nederland, Spanje en Zwitserland boycotten in 1956 de spelen van Melbourne vanwege het bloedige ingrijpen van de Sovjet-Unie tijdens de Hongaarde opstand. Saillant detail: Hongarije gaat zelf wél naar de spelen. Een halve eeuw later moet Erica Terpstra als voorzitter van het NOC*NSF haar excuses aanbieden aan de Nederlandse topsporters voor de gemiste kans van hun leven. Neen, de enige twee partijen die met kracht kunnen voorkomen dat de sport gevaarlijk politiek wordt misbruikt, zijn de nu nog veel te voorzichtige sponsoren en de helaas veel te meegaande journalisten. In dictatoriale, criminele regimes heeft fatsoenlijke wereldsport niets te zoeken! En werken we als internationale sportgemeenschap wel degelijk mee aan de versteviging en uitbouw van hun steeds groter wordende macht.